back
NMB ad

ट्राभल एजेन्सिको स्विपरदेखि पर्यटन मन्त्रीसम्म …

Kumari bank ad

‘मैले त्यो बेला खाएको प्रहरीको पिटाईका कारण यी हेर्नुस् मेरा खुट्टा सग्ला छैनन्, एकछिन् बसेपछि दुख्न र पोल्न थाल्छ, म देव्रे कान सुन्दिन ।’ सिंहदरबारस्थितपर्यटन मन्त्रालयको आफ्नै कार्यकक्षमा पर्यटन मन्त्री आनन्द पोखरेलले भावुकहुँदै भने काठमाडौँमा सुरुमा साह्रै दुःख पाइयो । आफ्नो कोही थिएन । पेट भर्न एक जना पर्यटन व्यवसायीको कार्यलयमा स्वीपरको काम गरेँ’ उनले आफ्ना विगत वृतान्त खोले ‘पत्याउनुहुन्नहोला मैले एक गिलास दुध र आधा पाउरोटीले धेरै दिनहरु गुजारेको छु ।’
उनी सरल र हँसिलो स्वभावका छन् । मन्त्रालयलमा आएका जनता र कार्यकतालाई सम्मान पुर्वक सम्बोधन गर्छन् । उनीहरुको कुरा सुनेर, चित्त बुझाएर पठाउँछन् ।
प्रस्तुत छ अर्थतन्त्रका लागि पत्रकार नवराजकुँवरले मन्त्री पोखरेलसंग गरेको अन्तरंग कुराकानी ।

म दोलखाको जफे ३ लप्से भन्ने एउटा विकट गाउँमा २०१६ सालमा जन्मिएको हुँ । मेरो बुवा इन्द्रप्रसाद र आमा नम्रता पोखरेल हो । हामी दुई जना दाजुभाईमा म जेठो हुँ । मेरो बुवा सामान्य किसान हुनुहुन्थ्यो । घरको आर्थिक अवस्था पनि सामान्य थियो । खानै नपुग्ने नाजुक पनि थिएन र खाएर उब्रिने पनि थिएन । आफ्नो गाउँमा विद्यालय थिएन । त्यसैले मैले थाहा पाउँदादेखि म चार घण्टाको दुरीमा रहेको विद्यालय नाम्दु माविमा पढ्थेँ । पढाईसंगै घाँस दाउरा पनि गरिन्थ्यो । गाउँ विकट थियो । विद्यालय पढ्न जान पनि टाढा भएको कारणले मसंगैका केही साथीहरु पढ्नबाट बञ्चित पनि भए । म पनि पढ्नमा अल्छि–अल्छि नै थिएँ । घरबाट पढ्न हिँडे पनि कहिलेकाहीँ स्कुलै जान्नथेँ । बाल्यकाल त्यस्तै त हो ।

५ कक्षामा पढाई छाडेँ
२०२७ सालमा पाँच कक्षामा पुगेपछि खै के झ्वाक चल्यो मैले पढ्नै छाडेँ । एक वर्ष घरमै बसेर घाँस दाउरा र गाइवस्तु चराएँ । ११ वर्षको थिएँ, मैले त्यो वर्ष पूर्ण रुपमा कृषिका कामहरु गरेँ । पछि आफैले पनि सोचेँ, बुवाआमाले पनि भन्नुभयो र मैले फेरि पाँच कक्षाबाटै पढ्न सुरु गरे । त्यतिबेला अहिलेको जस्तो विद्यालयमा मैलो धैलो लुगा लगाए कारबाहीको व्यवस्था पनि थिएन । त्यसैले प्राय सबै उस्तै नै हुन्थे ।

७ कक्षामा अखिलका नेताले झण्डा बोकाइदिए
२०२९ सालमाम सातकक्षामा पढ्दा मलाई कृष्णप्रसाद दाहालले स्ववियुको झण्डा बोकाइदिनुभयो । उहाँ त्यतिबेला अखिलको नेता हुनुहुन्थ्यो । म पनि अलि विद्रोही स्वभावको थिएँ । त्यसैले मलाई कष्ण दाईले सायद आफूपट्टिनै तान्नुभाको हो ।

१४ वर्षमा विवाह भयो
२०३१ सालमा म ८ कक्षामा पढ्दा मेरो बिवाह भयो । म १४ वर्षको थिएँ । मसंग विवाह गर्ने मेरी श्रीमती त्यतिबेला १२ वर्षकि थिइन् । त्यतिबेला घरपरिवारबाट विवाह गरिदिने भनेपछि नाइनास्तीगर्नै पाइन्नथ्यो । तर सन्तानभने त्यसको १३ वर्षपछि मात्रै जन्माइयो ।

यसकारण माक्र्सवादी भएँ
२०३३ मा मैले दोश्रो श्रेणीमा एसएलसी उत्तिर्ण गरेँ । त्यसपछि म उच्च शिक्षाका लागि काठमाडौँ आउने बेला मेरा हजुरबुबा जगन्नाथ पोखरेलले भन्नुभयो, ‘केटा तँ बाहिर जाँदैछस् । छोरा मान्छेले ५२ घुस्सा ५३ ठक्कर खानुपर्छ जीवनमा अनिमात्र सफल भईन्छ त्यसैले जीवनमा झुठो नबोल्नु, चोरी नगर्नु, जुवातास नखेल्नु, जाँडरक्सि नखानु, वेश्याबृत्तिमा नलाग्नु र अरुलाई नठग्नु भन्ने ६ वटा अर्ति दिनुभयो । जब म काठमाडौँ आएँ । त्यसपछि भेट हुने माक्र्सवादी साथीहरुका कुरा हामीलाई दिइने प्रशिक्षण, खासगरी अनुशासनका कुराहरुमा हजुरबुबाको अर्ति ठ्याक्कै मिल्यो । त्यसपछि म झन् कट्टर माक्र्सवादी भएँ । मेरो परिवारको पृष्ठभूमि राजनीति हैन कृषिहो । म हजुरबुवाकै आदर्श अनुसार माक्र्सवादी भएँ र मेरो राजनीतिक गुरु पनि मेरा हजुरबुबा नै हो । किनकी म उहाँकै अर्तिका कारण माक्र्सवादी भएको हुँ ।

मैले काठमाडौँमा ट्राभल एजेन्सीमा स्वीपरको काम गरेँ
२०३४ सालमा म काठमाडौँ आएँ । त्यतिबेला म मेडिसिन पढ्ने विचारमा आएको थिएँ । त्यसैले मैले महाराजगञ्जमा रहेको मेडिसिन क्याम्पसमा इन्ट्रान्स दिएँ । तर नाम निस्केन । काठमाडौँमा बस्न एकदमै दुःख थियो । घरको अवस्था सामान्य थियो । म एसएलसी सकिसकेको भएकाले त्यतिबेला घरबाट पैसा माग्ने कुरा पनि थिएन । त्यसपछि मैले कान्तीपथमा रहेको एउटा ट्राभल एजेन्सीमा स्वीपर (सरसफाई गर्ने) कामगरेँ । पेटको लागि जे पनि गर्नुपर्दोरहेछ । घरमा जस्तो कहाँ हुदोरहेछ र शहरमा ! शनिबार बाहिरपट्टिबाट झ्याल पुछ्नुपथ्यार्,े त्यो गर्दाचाहिँ देख्नेहरुले केही भन्छन्की जस्तो लाग्थ्यो । तर मेरो त्यो जागिर थियो जसरी पनि गर्नैैपर्ने ।

पाउरोटी र चियाको भरमा धेरै दिनगुँजारेँ
अहिले म मन्त्री छु, गार्ड सहयोगी, सुरक्षा सबै थोक छ । तर म हिँजोका ती दिनहरु सम्झन्छु आज पनि कता–कता दुखेर आउँछ । काष्ठमण्डप अगाडीको गणेशस्थानमा पन्ना पाउरोटी भन्ने पसल थियो । त्यो पसलमा त्यतिबेला ५० पैसामा आधा पाउरोटी र ७५ पैसाको १ गिलास दुधमात्रै खाएर मैले धेरै दिनहरु गुजारेँ । आजपनि म त्यो बाटो हिँड्दा, त्यस दिन सम्झन्छु । त्यो पसल त अहिले छैन । तर दुःखमा बचाएर होला मलाई त्यो दूध र पाउरोटी सार्है मिठो लाग्छ ।

सोल्टी होटलमा वेटर गरेँ
२०३४ सालमा मैले केही महिना स्वीपर गरेपछि सोल्टी होटेलमा वेटर सरहको कामपाएँ । त्यसपछि दुःखबाट अलिकति छुट्कारा पाएजस्तो लाग्यो । त्यता काम गर्दैगर्दा खुमलटारमा म जेटिए तालिम पनि गर्थेँ । त्यतिबेला जेटिए पढ्नेहरुमा उत्कृष्ट ५ जनालाई रामपुर क्याम्पसमा पढ्न जाने अवसर मिल्थ्यो । त्यो अवसर मैले पाएँ र ०३५ सालबाट म चितवनको रामपुर क्याम्पसमा कृषि पढ्न थालेँ ।
सोल्टी होटेलबाट केहीकमाएको थिएँ । त्यो पैसा पनि थियो संगै १५० जनाको कोटामा परेकाले त्यसपछि खासै धेरै दुःख झेल्नुपरेन ।

त्यतिबेला खाएको पिटाइले आज म एउटा कान सुन्दिन, खुट्टा अझै पोल्छ
म कृषि अध्ययन पछि जिरिको जिरी माध्यामिक विद्यालयमा पढाउँथे । २०३७ साल कात्तिकमा अनेरास्ववियुको अधिवेशन थियो । हामीले त्यतिबेला जनकपुर अपरेसनको अभियान पनि चलाईरहेका थियौँ । त्यतिबेलै फेरि विद्यार्थीले प्रहरीमाथी हातपात गरे । को–को हुन त नेता भनेर प्रहरीले खोजि गर्यो । त्यहि दिन सहकर्मीहरु नीरबहादुर खड्का र सुमन जिरेललाई पक्राउ गरियो र म त्यसको भोलिपल्ट पक्राउ परेँ । त्यही दिन मैले धेरै पिटाई खाएँ । त्यो पिटाईले आज म देव्रे कान सुन्दिन । मेरो पैतालामा धेरै लठ्ठी वर्साए । जसका कारण आजपनि मेरो खुट्टा सग्ला छैनन् । धेरैबेर बसिसकेपछि मेरो खुट्टामा कुटिएका ती भाग पोल्न थाल्छन् र आजपनि पिडा हुन्छ । म पक्राउ परेको खबर हजुरबुबाले थाहा पाउनेवित्तिकै उहाँ बेहोस् हुनुभएछ र फेरी बौरिनुभएन । त्यो वर्ष मैले छात्रबृत्तिमा कोलम्बो पढ्नजाने अवसर पनि पाएको थिएँ । तर जेल परेका कारण मैले त्यो अवसर गुमाउनु पर्यो ।

जेलमै बसेर आइएसी पास गरेँ
जेलमा पु¥याएपछि भने यातना दिएनन् । जेलपुगेपछि पढ्नतिरै लागियो । मैले जेलमै बसिबसि आइएसीपास गरेँ ।

जेल पछि प्रधानपञ्च भएँ, खेतीपाती गरेर जीवन चलाएँ
म कृषि पढेकाले त्यतिबेला गाउँमा कसैको गाईबस्तु विरामी हुँदा म गएर उपचार गरिदिने सरसल्लाह दिने गर्थेँ । पढेलेखेको भनेर होला गाउँलेहरुकै सहयोगमा म ४३ सालदेखि ४६ सालसम्म प्रधानपञ्च भएँ । त्यतिबेला गाउँमा रहँदा मैले भैँसी पालेँ, खेती गरेँ । प्रधानपञ्च हुँदाताका सम्पूर्ण खर्च मैले खेतीपातीबाट निकाल्थेँ । कृषि पढेकाले सबै काम म आफै लागि परेर गर्थेँ । त्यसबेलादेखि राजनीतिक परिवर्तनका लागि भएका आन्दोलनहरुमा लागियो । समाजसेवाको यात्रालाई गतिशिल पारियो । पढाईमा पनि सफलता हाँसिल गरियो ।

दुई विषयमा डिग्री
सानामा पढ्न अल्छि गरेपनि मैले पछि पढ्ने कुरालाई प्राथमिकता दिएँ । राजनीति र पढाईको तालमेल मिलाउन कठीन पथ्र्यो तर पनि मैले मिलाएर अघि बढेँ । फलस्वरुपआज मैले समाजशास्त्र र मानविकीमा एमए गरेँ । विएससिएजी, विएल पनि गरेको छु ।

पहिलोपटक मन्त्री भएपछि
त्यही क्षेत्रबाट भएका संसदीय निर्वाचनमा दुई पटा जितें दुई पटक नै जितें । आज म पर्यटन मन्त्री छु । मलाई जनताको काम डाडुपनिउ लिएरै गर्न पाउने अवसर मिलेको छ । योबेला म जनताकै लागिमात्र सोच्छु । जनताकै काममा खट्छु । बिहान ८ बजेदेखि राती ८ बजेसम्म म मन्त्रालय र जनताका काममा खट्टिन्छु । हिजोको त्यो बेरोजगार र दुःखपाएको आनन्द पोखरेल भएर सोच्छु, जनताका छोराछोरीले त्यस्तै दिन भोग्नु नपरोस् भन्ने कामना गर्छु र सकेसम्म म बढी जनताकै कामगर्न लागि परेको छु ।

दुई वर्षभित्र मन्त्रालयको काम व्यवहारतः देखिन्छन्
मेरो मन्त्रालयको कार्यक्रमहरु दुई वर्ष भित्रमा व्यवहारतः देखिनेछन् । यो देशमा नीति नराम्रो भएर हैन कार्यान्वयन पाटो कमजोर भएर चाहिँ धेरै कुरा अड्कीएका छन् । यसमा कर्मचारीहरुको भूमिकामुख्य हुन्छ । मन्त्री त आज एउटा भोली अर्को हुन सक्छ तर कर्मचारीहरु लामो समयसम्म मन्त्रालय तथा सम्बन्धित निकायमा रहन्छन् । उनीहरुले जनताका पक्षमा सोचेर मन्त्रीहरुका पालामा आएका नीति तथा कार्यक्रमहरु लागु गर्नुपर्छ ।

हवाई क्षेत्रको प्रतिबन्धमा पनि दुई वर्ष भित्र क्लिन चिट लिने
२०१३ मा युरोपियन युनियनले नेपाललाई हवाई प्रतिबन्ध लगायो भनिन्छ तर युरोपियन युनियनले आफु अन्तर्गत रहेको राष्ट्रको हवाई सुरक्षा कमजोर छ भनेर दिएको सुधारात्मक सुझावलाई म कालो सूची भन्न चाहान्न तर उसको त्यो सुझाव मानेर नेपालको हवाई सुरक्षाको सवालमा बलियो पारेर दुई वर्ष भित्रमा इयूको क्लिनचिट लिनेगरी कामगर्नेछु ।

१७ फागुन २०७२ / १०:१२

वि.सं.२०७२ फागुन १७ सोमवार ११:४९ मा प्रकाशित

You can share this post!

अधुरा दुई सय ८० वटा खानेपानी आयोजना निर्माण गर्न तीन अर्ब लाग्ने   

अधुरा दुई सय ८० वटा खानेपानी आयोजना निर्माण गर्न तीन अर्ब लाग्ने   

वि.सं.२०८१ असार ११ मंगलवार १८:११

प्रगति ढकाल काठमाडौँ, ११ असार : अधुरा र विविध कारणले...

मेटलाइफ ग्राहकहरूलाई १०० भन्दा बढी स्वास्थ्य संस्थानको सेवाहरुमा छुट

मेटलाइफ ग्राहकहरूलाई १०० भन्दा बढी स्वास्थ्य संस्थानको सेवाहरुमा छुट

वि.सं.२०८१ असार ११ मंगलवार १८:०५

काठमाडौं । मेटलाइफ नेपालले आफ्ना प्रिय ग्राहकहरूको हितलाई अभिवृद्धि गर्न...

युथ लिडरसीप समिट–२०२४ ले जारी गरेको २१ बुँदे घोषणापत्र सार्वजनिक

युथ लिडरसीप समिट–२०२४ ले जारी गरेको २१ बुँदे घोषणापत्र सार्वजनिक

वि.सं.२०८१ असार ११ मंगलवार १७:५२

काठमाडौं । युवा गैरसरकारी संस्था महासंघ नेपालको पाँचौं महाधिवेशन एवं...

आन्तरिक वा बाह्य ऋण उत्पादनमूलक क्षेत्रमा खर्च गर्छौँ : अर्थमन्त्री पुन   

आन्तरिक वा बाह्य ऋण उत्पादनमूलक क्षेत्रमा खर्च गर्छौँ : अर्थमन्त्री पुन   

वि.सं.२०८१ असार ११ मंगलवार १७:४५

काठमाडौँ, ११ असार : अर्थमन्त्री वर्षमान पुनले आन्तरिक वा बाह्य...

प्रभु बैंक र नेपाल क्यान्सर हस्पिटल एण्ड रिसर्च सेन्टरबीच सम्झौता

प्रभु बैंक र नेपाल क्यान्सर हस्पिटल एण्ड रिसर्च सेन्टरबीच सम्झौता

वि.सं.२०८१ असार ११ मंगलवार १७:३७

काठमाडौं । प्रभु बैँकका कर्मचारीहरुलाई लक्षित गर्दे हरिसिद्धि, ललितपुरमा अवस्थित...

मनप्रिय मनाङ   

मनप्रिय मनाङ   

वि.सं.२०८१ असार ११ मंगलवार १७:१७

रामबहादुर थापा गण्डकी, ११ असारः प्रकृतिअघि मानव जातिले गरेका ठूलाठूला...